İlişkiler

Selam Okur.Nasılsın?Bugün keyfim yerinde olduğu için böyle bi giriş yapayım dedim.Küçük bi okuyucu kitlesi yaptım ve bunun farkındayım onlara da beni takip edip mesajlarla destek verdikleri için çok teşekkür ediyorum ve ekliyorum eğer özel mesajdan ziyade açık yorumlarınızı bırakırsanız daha çok sevinirim."ÇOK SAOLUNNN" (kaan tangöze gibi).Size biraz ilişkilerden bahsetmek istiyorum.Nedir ilişki?Neden hayatımızda bu kadar önemli bi yere sahip?Çok yetenekli olabilrsin.Şahane fikirlerin vardır geleceğe yönelik,yurt dışında çok iyi bir eğitim almış olabilirsin.Bunlar iyi meziyetler ama insanlar daha çok senin özel hayatına merak duyarlar.İş hayatın hep geri plandadır.Peki niye böyle?Neden Michael Faradayın "Elektromanyetik İndükleme Yasası" bu kadar merak edilmezken tülinle caner ne zaman evlenecek diye kendimizi yeriz?.Kendine güvenen farklı olduğunu hissedenler her ne kadar konuşurken"başkasının özel hayatı beni ilgilendirmez ben kendime bakarım" benzeri cümleler kursada "HAYIR" dostlarım.Aslında merak ediyoruz hemde çok merak ediyoruz.Sibel,Ahmetle çıkıyomu?Tuğba vurduruyo mu?Berk Çişili yaladı mı?Evet bu ve buna benzer bir sürü soru var aklımızda insanların özeline dair.Hatta bu aşk meşk mevzularının o kadar içindeyiz ki daha çocukken bu gizemli dünyaya ayak basıyoruz.Hatırlayın hangimizin bir ilkokul aşkı yok?Hadi daha öncesine gidelim.Evinize misafirliğe gelen teyzenin kızıyla arka odada kaynaşmamızı isteyen annemiz değil mi?Tabi o zamanlar doktorculuk oynarken hemşireyle ilişkiye girmek aklımıza gelmiyodu onun için sorun yok.Şimdi ben bugün tuğbişlere gitsem kapıyı babası açsa "amcacım meraba biz 15 yıl önce tuğbişle doktorculuk oynamıştıkta yine oynayabilrimiyiz diye sorucaktım"desem nötricina kremle kremlediği nasırlı elleriyle yamultazmı beni?Teoride herşey aynı.Ben,tuğbiş,mekan peki neden bugün oynayamıyoruz onla?Çünkü büyüdük.Biz büyüdük ve kirlendi dünya.Olgunlaştıkça bazı gerçekleri daha iyi idrak etmye başladık.G.t,meme,baldır bacak evet tüm bunlar beynimizin korteksine kayıtlı bilgiler.Bunları hafızadan çağırarak ran modunda kompayl ediyoruz.Sonuç tabiki uuu beybii...Tabi bu hormonsal bi durum.Şimdi biraz ilerleyelim ve ilkokul yıllarına gidelim.İlk aşk durumları yani.Masum bir şekilde içinde seks olmayan duygularını dle getirirsin.Buda genelde "seni seviyorum" demekten ibarettir.Bakın ne kadar masum değil mi?En büyük ekşın kızın elini tutup yanağından öpmektir.Ötesine pek kafan basmaz yada benim basmıyodu bilemiycem.Sonra ortaokul yılları.Kızlar biraz daha serpilmiş,erkekler ise erkekliğe ilk adımları atmaya başlamıştır.sigaraya başlayıp etrafını da etkilemek isteyenler şöyle derler"Al lan zigara sende iç çok güzel".Hatırlıyorumda daha o yıllarda bile kız kavgaları vardı.Yani Dünya var olduğu zamandan bu yana ve gelecekte bu kadınlar için kavga edenler hep olucak.Neyse daha arabesk durumlar ise lise yıllarında olurdu.Aşkına karşılık alamadığı için ilaç içen ama içtiği ilaç sandoz olduğu için yüzü yanan sonra da acısını unutan tipler.Başka bişeyden bahsedicem.Buu hani kadınlar gün yaparla ya aralarında.Hani komşu kadınlar gelir kısırlar, kekler yapılır.Full dedikodu yapılan günler.Açıkçası öyle günleri çok seviyodum gıcık olduğum bazı durumlar da vardı ama.Böyle canım odamdan hiç çıkmak istemediği zamanlar kafamı odamın kapısından uzatıp anne bana ortaya karışık bişeyler hazırlasana derdim ama annem hemen unuturdu bende aç köpekler gibi odamda dolanırdım.Bazende kendimi böyle yakışıklı hissediyosam bide havada güzelse giyiyodum en güzel kıyafetlerimi aralarına gidip bi selam veriyodum.Açıkçası beni gören kadınlar hemen kızlarını arasın"Alo..Kızım nerdesin?Tokmakcanla mısın?Yauvv bırak şimdi onu burda fatma hanımın süpersonik bi oğlu var gel tanış hatta gelirken kuyumcu ya uğra yüzükleride al bi söz yapalım"falan desinler istiyodum.Heheheh.Saçma tabi ama hayal işte.Ya olursa?Açıkçası ben meraklı bi adam değilim.Yani başkasının özel hayatını hiç merak etmem.Kimin elin kimin g.tünde banane be arkadaş.Hatta o kadar modernim ki kız arkadaşlarımın bile geçmişlerini sormam.Benden önce ve benden sonrası vardır zihnimde.Bunları aşmış olarak görürüm kendimi.Bazı insanlar görüyorum sevgilileri öyle hediyeler alıyolarki kıskanıyorum onları."Bak bu bilekliği boğaç aldı doğum günümde nasıııllll" yada" Olum zeynep bi parfüm almış bana yok böyle bişey yaa" diyip hava atmıyolarmı?Anına koduklarım.Bu kıskançlığım belkide hiç hediye almamışlığımdandır.Hatta öyle galiba.Hiç hediye almadım ben.Yani sünnetimde takılan paralar sayılmazsa eeee yok almamışım yani.Evet belki bi parfüm,bi künye yada bi kıyafet alan olmadı.Her ne kadar maddi olarak değerli olup insanları mutlu etselerde ben maneviyatın daha önemli olduğuna inananlardanım.parfüm biter,kıyafet eskir ilerde hatırlamazsın ama eğer birisi senin için bi şiir yazıp bunu senin için yazdığını söylemişse ömrün boyunca unutmazsın.Evet ilk defa bi kız bana şiir yazdı.Pek anlamasamda bu işlerden çok duygulandığımı söyleyebilirim.Tam bir ay önce aldım bu şiiri.O zaman uzun soluklu bi ilişkiye başladığımı düşünmüştüm ama hepsi 2 hafta sürdü.O zaman benim için büyük bi şevk ve ilhamla yazılan bu şiir şu an onun için hiç bi anlam ifade etmiyodur heralde.Dedim ya bitti.Eminim o beni hatırlamıyo bile ama ben bu bir defterden koparılmış kağıda yazılan şiiri ömrümün sonuna kadar saklıycam galiba.Her baktığımda gülümüyorum,moralimin bozuk olduğu zamanlarda bana keyif veriyo.Çünkü benim için yazılmış olduğunu bilmenin keyfi başka hiçbişeyde yok.Konu biraz dağıldı gibi toparlayayım.Dedim ya bu ilişkiler konusunda her ne kadar ilgisiz gibi gözüksekte hepimizin tek bi arzusu var "mutlu bir beraberlik".Şimdi düşündüm de hayatımın kadını napıyo acaba şu an.Belki mutfakta fasulye ayıklıyo yda bulaşık yıkıyoda olabilir yada pleysteyşın oynuyodur.Hmm olablir mi acaba?Açıkçası tercihim yemek yapmasını bilen bir kadın.Boğazıma düşkünüm çünkü.Eve gideyim annem kısır yapmıştı onu yiyeyim bari.Saygılarımla.Kendinize çok iyi bakın.